شرکت فعال سازمانهای عرب اهوازی در هفتمین اجلاس ساليانه(پلاتفرم دائمی)ملل و اقوام بومی سازمان ملل متحد در نيويورك: UNITED NATIONS ECONOMIC AND SOCIAL COUNSIL (ECOSOC)
The Sixth Session of the United Nations Permanent Forum on Indigenous Issues (UNPFII), held from 14 to 25 May 2007 at the UN headquarters in New York
شرکت فعال سازمان حقوق بشر اهواز و دیگرسازمانهای اهوازی بمانند 5 سال گذشته بسیار چشمگیر بود. و نیز امسال برای اولین بار نمایندگان ملت کرد و ملت بلوچ و دیگر ملل تحت ستم در ایران بصورت تشکیلاتی مستقل و نیز بعنوان اعضاء کنگره ملیتهای ایران فدرال، در هفتمین اجلاس ساليانه (پلاتفرم دائمی) اقوام – ملل و ساکنان بومی سازمان ملل متحد که در مقر مرکزی سازمان ملل از دوشنبه 21 ماه آوریل تا جمعه 2 ماه مه ، که در در نیورک تشکیل شد - فعالانه شرکت کردند.
جلسه افتتاحیه امسال اول با پیام ویدیوئی آقای بان کی مون و سپس با سخنرانی آقای- آیوا مرالس - رئیس جمهور بولیوی شروع بکار کرد.
تم و موضوع اصلی نشست امسال، سرزمین و حق استفاده از منابع طبیعی بعنوان حل کشمکشهای قومی و ملی، تخریب اکو سیستم ، تدریس و تکلم به زبان مادری، و تغییرات اکولوژیک و جوی در طبیعت - تدوين قوانین بين المللی برای دفاع از حقوق ملل بومی موجود در کشورهای مختلف جهان در قرن حاضر و رابطه کاری نزدیکتری با کار شورای حقوق بشر سازمان ملل، بود.
با توجه به تغيرات بسيار اساسی و بنيادی ،هم از نظر کمی و کيفی، ازجمله تغير استراکتور کميسيون حقوق بشر سازمان ملل، تعويض و ايجاد مجمع جديد حقوق بشر بجای آن، اجلاس امسال نیز از اهميت فوق العاده ای برخوردار بود. در سپتامبر 2007 اعلامیه حفظ و احترام به حقوق ملل و اقوام بومی و اقلیتهای ملی، پس از 20 سال ، به تصویب رهبران کلیه کشورهای عضو سازمان ملل رسید.
اعضاء پلاتفرم دائمی 16 نفرند که نصف این تعداد بوسیله کشورهای عضو سازمان ملل و نصف دیگر از فعالان و متخصصان و نمایندگان ملل و اقوام بومی و سازمانهای غیر حکومتی (NGO) انتخاب میشوند.
بيش از 1300 نماينده اقوام بومی از سراسر جهان،اضافه بر نمايندگان دول، نمايندگان سازمانهای غير دولتی (NGO)، و نمايندگان سازمانهای تخصصی و اجرايی سازمان ملل ، که بزرگترين تجمع جهانی در مورد حقوق اقوام و ملل بومی و تحت ستم ميباشد – در اين اجلاس در مقر مرکزی سازمان ملل در نیویرک شرکت داشتند.
اين گرد هم آيی ساليانه (پلاتفرم دائمی)- اين فرصت را برای اقوام و ملل بومی و ساکنان اصلی- (Indigenous Peoples)- فراهم ميآورد تا شرايط و اوضاع حقوق بشر مشخص خود را در سطح جهانی و بين المللی مطرح- ونمايندگان آنها در بحث و طرح راه حل برای شرايط موجود- و نيز تعين استانداردهای حقوق بشر در سطح بين المللی ، وچگونگی احقاق حقوق اين ملل، فراهم ميآورد.
امسال برای پنجمین سال سازمان حقوق بشر اهواز و دیگر سازمانهای اهوازی برای طرح پراسپکتيو خلق عرب الاهواز که ساکنان اصلی و بومی اقلیم اهواز (خوزستان) که در جنوب غرب ايران است ، به اين اجلاس دعوت شدند.
پلاتفرم دائمی اقوام و ملل بومی، بعنوان ارگان متخصص و مورد مشاوره سازمان ملل در مورد مطرح کردن علل و ريشه های کشمکشهای بين اقوام بومی تحت ستم از يک سو، دولتهای مسلط، و اقوام ملل مسلط از سوی ديگرکمک شايانی به سازمانها و نهادهای بين المللی در تبين ، تعين و تعريف اين مفاهيم نموده است . گرچه پلاتفرم دائمی از سال 2000 رسماً شروع بکار کرد ولی از سال 1995 بوسيله کميسيون حقوق بشر سازمان ملل، اين اصول بعنوان يکی از مهمترين اهداف دهه "دهه حقوق بشر اقوام بومی" طرح و تصويب يک اعلاميه و منشور جهانی به حمايت ازحقوق اقوام بومی و تحت ستم که به تصویب کمیسیون حقوق بشر رسیده و اکنون در دستور کار تصويب به مجمع عمومی سازمان و تبدیل به قانون بین المللی تقديم خواهد شد.
همانند سالهای پیش فعالان سازمانهای عرب اهوازی و سازمانهای کرد و بلوچ با حضور و شرکت و پخش اعلامیه در داخل و در بیرون سالن مرکزی و نیز با الصاق عکس هائی از شهیدان و از بیش از 20 تن از اعدام شدگان مبارزان اهوازی و دیگر مبارزان آزادی در ایران بدست رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی در سال گذشته .همچنین با تقدیم و خواندن یک رساله مشترک بوسیله سازمانهای اهوازی و دیگر سازمانهای عضو یو-ان-پی-او- و اعضاء کنگره ملیتهای ایران فدرال تقدیم و خوانده شد.
سه سازمان حزب همبستگی دمکراتیک الاهواز، حزب دمکرات کردستان ایران و حزب مردم بلوچستان به نمایندگی از 16 عضو کنگره در این اجلاس شرکت داشتند.
رساله جمعی زیر که مشترکاً بوسیله سازمانهای اهوازی تقدیم شده بود- بوسیله یکی از مسئولین سازمان حقوق بشر اهواز در روز سه شنبه 29 ماه آوریل 2008 در ساعت دوازده و نیم خوانده و بدینوسیله صدای مظلومانه ملت شجاع و مبارز عرب اهواز را به سمع جهانیان رسانید.
با احترام رساله مشترک از سازمانهای:
سازمان حقوق بشر اهواز
بنیاد تعلیم و تربیت اهواز
مرکز مطالعات اهواز
حزب همبستگی دمکراتیک اهواز
سازمان ملل بومی ساکن ایران برای آزادی و عدالت اجتماعی
سازمان اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل – اکوساک
اجلاس هفتم پلاتفرم دائمی اقوام و ملل بومی و ساکنان اصلی سازمان ملل
خانم رئیس از دعوتتان و نیز از ازاین وقت ممنون و متشکریم.
در مورد دستورکار 34و 5ملاحضات زیر را تقدیم میکنیم:
خانم رئیس: قبل از صحبتم اجازه میخواهم با ابراز امتنان از اینکه برای اولین بار حکومت جمهوری اسلامی ایران عضوی از 8 عضو دولتی را به این پلاتفرم منصوب کرده اند سپاسگزاری کنم و بدینوسیله به حضور محترم خانم پیمانه هسته عضو جدید تبریک و خوش آمد بگویم- منتهی با احترام به خانم هسته ، دیپلمات با سابقه وزارت خارجه ایران و عضو هیئت دائمی سازمان ملل در نیویورک- ولی خانم رئیس امید داشتیم رژیم جمهوری اسلامی حد اقل این عضو را از اقلیتهای ملی و یا از ملل غیر حاکم و بومی ساکن ایران – این انتخاب انجام میشد. - گرچه این زیاد قابل تعجب نیست ، و در حقیقت خود نشاندهنده و انعکاس سیاست جمهوری اسلامی در قبال اقلیتهای ملی و مذهبی است- که اصولا جمهوری اسلامی معترف حتی به وجود اقلیتهای ملی و یا ساکنان بومی سرزمین ایران نیست – تا چه برسد به دفاع از حقوق آنها.
بهر حال خانم رئیس:
بیش از 5 میلیون عرب اهوازی ، که عمدتاً در جنوب غرب ايران- در استان خوزستان در نزدیکی مرز عراق و کویت ساکنند، زندگی میکنند . خود مردم محلی عرب، اين استان را به نام تاریخی و بومی آن، يعنی اهواز ( که عربی آن الاهوازاست) و يا اقليم اهواز است، ميشناسند
عربهای اهوازی درايران اقليتی ملی (National)، بومی (Indigenous) ، اتنيکی (Ethnic) ، و زبانی (Linguistic) ميباشند.
قبل ازسال 1925 منطقه عربستان يا خوزستان کنونی يکی از مناطق کاملاً خود مختار ايران بوده و اين منطقه برای هزاران سال محل سکونت عشاير و طوايف عرب بومی بوده است . در 500 سال گذشته – از زمان صفويه- بطور رسمی اين منطقه بنام عربستان ناميده ميشده که تبلور محل سکونت عربهای بومی این منطقه میباشد. حکومت وقت ايران در سال 1936 آنرا به خوزستا ن تغير نام داد.
پس از ظهوررضاخان و اقدام به متمرکزساختن قدرت دولت، وی به عربستان حمله، حکومت محلی و حاکميت ملی آنرا ساقط و آنرا بزير کنترل طهران در آورد. اين البته بدون هيچ مشورت و دخالت يا همه پرسی از مردم منطقه صورت گرفت. بدينسان خوزستان ( عربستان) بدون مشارکت و در نظر گرفتن خواست مردم عرب بومی تحت سلطه مستقیم وکنترل حکومت مرکزی ايران در آمد.
حکومت مرکزی زبان فارسی، كه حتی امروز کمترازنيمی ازکل جمعيت ايران بآن صحبت ميكنند- را تنها زبان رسمى وسراسرى اعلام كرده، مدارس عربی را تعطيل و تدريس به زبان عربی را در منطقه ای که بيش از 90 درصد مردم به اين زبان تکلم ميکرده اند- را ممنوع کرد. اين ممنوعيت تا بامروز کماکان ادامه دارد. فرزندان اقليتهای زبانی در ايران از جمله عربها از تدريس و تکلم بزبان مادری خود محروم و علاوه بر نقض حقوق فردی، حقوق اجتماعيشان نيز سلب شده است. اين نقض ماده 4.3 UNDM است.
عربهای اهوازی در اقلیم خوزستان در فقر بسر برده و از داشتن هرگونه امکانات اوليه زندگی محرومند در حاليکه زمينهای زير پايشان روزی حد اقل 4.5 ميليون بشکه نفت (بیش از 60 میلیارد دلار) تولید و قریب به 90% درآمد نفت ایران از این اقلیم تاًمین میشود ولی خود آنها و منطقه شان از اين ثروت بی بهره اند.
در رابطه با تصاحب زمين – بدینوسیله اعلام میشود که جمهوری اسلامی ايران سياست جابجائی جمعيت و تصاحب غير قانونی کشاورزان عرب را بشيوه رژيم سابق ادامه ميدهد و اقليت عرب ايران را با چشم شک و ترديد ، غير وطن پرست و متاًسفانه به آنها نگاه امنيتی دارد که باصطلاح ممکن است روزی استان نفتخيز خوستان را از ايران تجزيه کنند.
فقط در ده سال گذشته دولت بيش از 500پانصد هزار از زمينهای کشاورزان عرب را در مناطق جفیر (بین حویزه و محمره)، شوش، هويزه و حميديه را غصب و تصاحب کرده و اين زمینها را به مهاجرين غير عرب و غير بومی فارس و يا به شرکت های تعاونی دولتی موسوم به ایثارگران- يعنی افراد مرتبط با سازمانهای امنيتی و اطلاعاتی وديگر کارگزاران غير بومی دولت و نیز به شرکتهای نفتی خارجی- واگذار کرده است- همچنين واگذاری زمینهای روستاییان عرب در منطقه الدره در آبادان به سپاه پاسداران و اخراج اجباری روستائيان عرب و يا تصاحب واگذاری زمينهای شمال کارون به پروژه نيشکر و در نتيحه بيکاری و بی خانمانی ده ها هزار کشاورز عرب در اين مناطق- بر خلاف قوانين بين المللی و بخصوص مغاير با مواد 4 و 5 اعلاميه ومنشور سازمان ملل در حمايت از اقليتها- ميباشد. هدف اصلی این سیاست پاکسازی قومی است که نتیجه آن اسکان اجباری نزدیک به یک میلیون و نیم عرب از سرزمینهای خود و اسکان همین تعداد از مهاجرین غیر عرب و عمدتاً غیر بومی به اقلیم اهواز میباشد.
حضار محترم، خانم رئیس، همرزمان ملل تحت ستم خانما و آقایان: در حدود سه روز پیش سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي از طهران خبری دال بر واگذاری۷۵۲۰هكتار از اراضيخوزستان را به وزارت نفت ب به منظور عمليات حفاري حوزه جدید نفتی "آزادگان" به شرکتهای پینی و دیگران واگذار کرد.
این اراضی متعلق به ساکنان بومی عرب اقلیم اهواز است و نه به کس دیگر و حکومت ایران این سرزمینها را از صاحبان اصلی آن – یعنی کشاورزان بومی الاهواز غصب کرده و حاتم بخشی میکند (اعتراض مکرر رئیس هیئت نمایندگی ایران و با کوبیدن پلاکارد خود خو به میز..)و ده ها و صدها خانواده بومی عرب اهوازی در نتیجه این غصب اراضی بی خانمان و آواره شده اند.
راستای این سياست پاکيزگی قومی محو ونابودى هويت ملى وفرهنگى ملت عرب اهواز نامه ابطحی است که از سال 1999 بحال اجرا گذاشته شده و سياست رسمی آسميسلاسيون و پاکيزگی قومی عربهای ايران را بوسيله تغير بافت جمعيتی، جابجائی،اخراج و اسکان اجباری مردم عرب از زمينهايشان به خارج از منطقه -به اصفهان، شيراز، تبريز، کرج و تهران است و بنا به تصريحات اين بخشنامه هدف نهائی اين سياست تقليل جمعيت عرب خوزستان، از حدود 70% به يک سوم، در مدت 10 سال يا کمتر، ميباشد.
خانم رئيس، در راستای اين سياست پاکيزگی قومی، دولت شهرک های شبه-استعماری مانند رامين-2، شيرين شهر و ديگرمجمتمع های مسکونی- با کليه امکانات رفاهی احداٍث کرده وبيش از يک مليون مهاجرغير عرب وغير بومی را در اين مناطق عرب نشين ، از جمله ملاثانی در 45 کيلو متری شمال اهواز، اسکان داده است. هيچکدام از اين امکانات برای عربها بومی موجود نميباشد.
بنا به گزارش آقای میلون کوتاری نماینده اختصاصی سازمان ملل و گزارشگر ويژه در امور زمین و مسکن که در جولای سال 2005 از اقلیم اهواز (خوزستان) دیدن کرده است " وقتی که از اهواز دیدن میکنید مشاهده میکنید که هزاران تن بدون هرگونه امکانات رفاهی، بدون آب، بدون برق، بدون گاز و بدوم اگو ولی در جوار اگوی باز زندگی میکنند".......و باز ایشان ادامه میدهند " در خوزستان دولت سعی در ساختن شهرک هائی کرده و ساکنین استانهای دیگر را به این شهرکها میآورد" ..و باز میگوید " آماری که ما در دست داریم نشان میدهد که حکومت بین دویست تا دویست و پنجاه هزار خانوار عرب را از دهات خود اخراج و بی خانمان کرده است.."
طي 80 سال گذشته عربهای اهواز وحشيانه ترين جور و ستم ملی و پاکسازي نژادی و قومی را متحمل شده و متاسفانه حکومت مرکزی ساکنان اصلی اين سر زمين را به شهروندان درجه دو و سه تقليل داه است . برای نمونه عربهای خوزستان حق استفاده از پوشش محلی خود در اداره های دولتی و اماکن رسمی را ندارند. منابع و مطبوعات رسمی و حتی غير رسمی وجود آنها را انکار و يا به تحقير آنان را نه عرب بلکه عرب زبان خطاب ميکنند. دولت به روشنی سعی در همگونی و يکسان سازی اجباری جامعه (يا فارسيزاسيون) دارد - که همانگونه که مستحضريد، بر خلاف پروتکلهای 1.1، 2.2، 3.1 و 4.5 اعلاميه حقوق اقليتها UNDM ميباشد.
تقاضای عادلانه اقليت عرب برای احقاق حقوق انسانی از جمله آموزش بزبان مادری، وديگر خواسته هاى بحق اجتماعی، اقتصادی وفرهنگى را رژيم ايران كما كان بابر چسب " تجزيه طلبى " و "وابستگی به کشورهای اجنبی " و " خطر براىتماميت ارضى "، "بعثی" و "وهابی" و غيره سركوب ميکند.
در حاليکه ميزان بيسوادی در کل ايران ، بنا به منابع دولتی، حدود 20 در صد است، اين ميزان دربين مردان عرب بيش از 60 در صد ودرميان زنان عرب حتی بيش از آن است. تدريس به زبان مادری از دانش آموزان عرب دريغ و 3 /1 دانش آموزان عرب در دوره ابتدائي، 2/1 در دوره متوسطه؛ و 4/3 در دوره دبيرستان ترک تحصيل ميکنند- يعنی از 4 نفر دانش آموز عرب که بمدرسه ميروند فقط يکی ديپلم ميگيرد.
در زمان حاکميت جمهوری اسلامی، همانند رژيم سابق، ، کماکان استاندار خوزستان، تمام فرمانداران وتمامى افراد بلند پايه وميان پايه استان مستمراٌ از غير بوميان ، غيرعرب و غير محلی، انتخاب وگمارده ميشوند. اين نيز با مواد 2.2 و 2.3 UNDM مغايرت کامل دارد .
عدم توجه به اکولوژی و انحراف رودخانه ها:
رزيم جمهوری اسلامی چندین سد ذخيره ای روی رودخانه کرخه که از منا طق صد در صد عرب ميگذرد تاسيس کرده و مبادرت به فروش آب آن به کشورهای خلیج دارد. اکنون حدود دو سال است که لايحه انحراف رود کارون به مناطق غير بو می و فارس نشين رفسنجان و ديگر مناطق مر کزی، در مجلس شورای اسلامی در حال بحث، و ظاهراً نزديک به تصويب است. اين در حالی است که خود اقلیم اهواز و یا خوزستان از بی آبی رنج ميبرد.
پس از گذشت 20 سال از اتمام جنگ، هنوز قسمت عمده ای ازراضی مين گذاری شده باقيمانده از جنگ ايران و عراق دست نخورده اند وسياست عدم پاکيزگی مين ازشهرها و دهات مرزی و سرزمينهای عرب نشين ادامه دارد که نتيجه آن عدم امکان برگشت مردم عرب به خانه و کاشانه خود شده است، مضافاً اين عمل منجر به تدوام تصاحب غير قانونی سرزمينهای مردم بومی بوسيله دولت و عمال غير بومی و غير محلی حکومت ميباشد.
آلودگى آب آشاميدنى بعلت دفع سموم ناشى از پروژه نيشكر در رود کارون و سائر فضولات که منجر به مرگ احشام (از جمله گاوميش، گاو و گوسفند..) کشاورزان عرب شده است نيز کماکان ادامه دارد.
بنا به به بعضی آمار رسمی ، 80 درصد کودکان عرب دشت آزادگان در منطقه نقتخيز خوزستان از سوء تغذیه رنج برده و نصف کل جمعيت عربهای اين منطقه در زير خط فقر مطلق بسر ميبرد.
.در تاريخ 15 آوريل 2005 - در حدود 4 هزار نفر از مردم عرب اهواز - در خيابان های شهر اهواز مرکز اقليم اهواز تجمع کرده و بر عليه سياست بر ملا شده دولت مبنی بر پاکيزگی قومی ، همچنين بر عليه فقر و بيکاری شروع به تظاهرات گسترده ولی مسالمت اميزی ميکنند.
نيروهای امنيتی در مرحله اول به تظاهر کنندگان با گاز اشک آورر حمله و متعاقباً بر روی تظاهر کنندگان آتش گشوده و تعدادی را ميکشند. تظاهرات در روزهای بعد به ديگر نقاط خوزستان سرايت ميکند. بنا به خبرگزاريهای حکومتی 8 نفر و بنا سازمان عفو بین المللی حد اقل 61 نفر و بنا به اضهارات شاهدان ععنی و سازمانهای حقوق بشر محلی 131 نفر از مردم بی دفاع از جمله چندين کودک در اثر شليک گلوله نيروهای امنيتی کشته شده و بيش از 800 نفر نيز مجروح و هزاران نفر دستگير شده ند.
ا
خانمها و آقایان: فقط در12 ماه گذشته در حدود 21 عرب اهوازی را بدلایل کاملاً واهی و بدون ارائه هیچ گونه دلایل محکمه پسندیو علیرغم اعتراض جهانی و ازجمله اعتراض مشخص مجمع عمومی سازمان ملل ، پارلمان اتحادیه اروپا ، پارلمان انگلیس و سوئد و حمایت کشورهای عضو اتحادیه اروپا وکشورهای عضو منطقه اقتصادی آزاد اروپا، و نیز اعتراض سازمانهای بین المللی حقوق بشر مانند سازمان عفو بین الملل و دیدبان حقوق بشر و از همه مهمتر علیرغم ارسال دو نامه اعتراضی به رهبران ایران و صدور اعلامیه مشترک آقای فلیپ آلستون گزارش گر ویژه سازمان ملل در مورد مسایل شکنجه و آقای لئوناردو و دسپوی گزارش گر ویژه سازمان ملل در مورد استقلال قاضی ها و آقای مانفردنوآک گزارش گر ویژه سازمان ملل در مورد حضور وکیل در دادگاه ها که در یک بیانیه مشترک خطاب به دولت ایران وقبل از اینکه اعدام ها صورت بگیرد، از حکومت ایران تقاضا کردند که اعدام 7 نفراعراب اهوازی را متوقف سازد و به آنها یک فرصت عادلانه برای دفاع از خود در دادگاهعلنی بدهد, علیرغم همه این اعتراضات جهانی - رژیم ایران مبادرت به این اعدامها کرده است . از جمله اعدام شدگان زامل باوی، عبدالرضا سنواتی، حسین عساکره، احمد مرمزی ، عبدالحسین حریبی، حمزه سواری، عبدالامام زایری، ناظم بریهی ، عبدالرحیم زایری، غیبان عبیداوی، علی چلداوی، طارق موسوی، علی عبیداوی و دیگران میباشند.
در عین حال خانم رئیس ملت مطلوم عرب در ایران با پديده ارتجاعی و شبه کلونياليستی پاکيزگی قومی ملت رو برو میباشد. ميليتاريزه کردن اقليم اهواز، ساختن شهرکهای فارس نشين در مناطق و زمينهای عرب اهوازی، پروژ نژادپرستانه "همايش سرزمينی" که بر طبق آن غصب و تملک غير قانونی املاع کشاورزان عرب بوسيله سپاه پاسداران در غرب رودخانه کرخه و غصب زمينهای مشداخ و اسکان فارس نشينان در اين مناطق عرب نشين، غصب و تملک دائمی سر زمينها، اراضی و قراء عرب در نزديکی مرز عراق که در زمان جنگ به بهانه به اصطلاح امنيتی و دفاعی به زور به دست ارتش و سپاه افتاده بو د - و اکنون بعد از 20 سال از اتمام جنگ، بجای استرداد اين زمينها به مالکين اصلی و عرب آن، سازمانهای دولتی با رضايت حکام طهران اين اراضی را دارند بالا ميکشند، از دیگر سیاستهای رژیم ایران است.
خانم رئیس جدیدترین عمل ایران در این رابطه پروزه نظامی-امنيتی " سازمان صنعتی اروند" که هدف آن غصب قراء و زمينهای عربها در طول کرانه شرقی شط العرب ، از قصبه در جنوب به عبادان (آبادان)، تا محمره (خرمشهر)، به شلمچه و شمال آن به طول 133 کيلومتر و به عرض 5 تا 9 کيلومتر است ، که بی خانمانی صد ها هزار عرب بومی را بدنبال خواهد داشت - و نیزباعث آلودگی و شوری رود کارون بوسيله شرکتهای و سازمانهای وابسته به رژيم جمهوری اسلامی خواهد شو که باز برای نابودی بوميان اين سرزمين است . و باز اخیراً ودر جوار آن اختصاص بين نود هزار هکتار زمينهای عرب به لشکر 92 زرهی ، تيپ قدس، لشکر ولی عصر سپاه پاسداران ، ادامه این سیاست غصب اراضی و پاکسازی قومی است.
خانم رئیس امسال بمناسبت سومین سالگرد شورش مردمی و مسالمت آمیز (انتفاضه) ملت بومی عرب اهواز از جناب آقای –پرفسور جمز آنایا- راپورتر و فرستاده و یژه سازمان ملل که دیروز به این منصب انتخاب شد – را در راًس هیئتی از سازمان ملل برای تحقیقات در موارد غصب زمینهای کشاورزان عرب ، کشتار و اعدامهای سال گذشته در اهواز و نیز در موارد نقص حقوق اولیه و انسانی این جامعه بومی در جنوب غرب ایران ارسال دارید.
تقاضا داریم از نمایندگان دولت جمهوری اسلامی که در این جمع حضور دارند بخواهید که اجازه ورود به پرفسور دکتر آنایا را بدهند و نیز از حکومت جمهوری اسلامی که خود امضاء کننده اعلامیه این پلالتفرم در سال گذشته میباشد بخواهید به حقوق مردمان بومی ساکن در اینکشور واحترام به مبادی حقوق بشر آنها و قوانین بین المللی احترام بگزارد.
بار دیگر برای دادن این وقت به من تشکر میکنم.
ریاست سازمان حقوق بشر اهواز
قابل توجه اینکه هیئت نمایندگی ایران در این اجلاس که ریاست آن را رئیس هیئت نمایندگی ایران در سازمان ملل در نیویورک بعهده داشت ، در خلال صحبت مسئول سازمان حقوق بشر اهواز- مرتب و با عصبانیت کامل محکم به میز میکوبید و سعی میکرد از ادامه صحبت رئیس هیئت اهوازی جلوگیری کند. و سپس در جواب فاکت های ارائه شده همانطور که انتظار میرفت، با عدم حتی اعتراف به وجود ملل و اقوام بومی و ملی ، مرتب میگفتند " این به اصطلاح NGO و یا این به اصطلاح سازمان حقوق بشر" ..آنرا تروریست خواندند و گفتند که سازمان حقوق بشر اهواز مسئول بمب گذاری در اهواز است و باعث کشتار افراد زیادی شده است و از این قبیل اتهامات کلیشه ای حکومت جمهوری اسلامی...ایشان گفتند که ایران به اعلاميه حقوق اقليتها راًی مثبت داده و مدافع حقوق ملل و اقوام بومی و اقلیتها در اقصی نقاط دنیا است ( نه در ایران!).
از موارد بسیار بارز این جلسه - مفتضح شدن جمهوری اسلامی در انظار جهان بود- چرا که بعد از سخنان رئیس هیئت نمایندگی عرب اهوازی کلیه حضار برای مدتی با کف زدن ممتد بعنوان پشتیبانی از سخنان سازمان حقوق بشر اهواز ابراز احساس میکردند این مخصوصاً از آنجهت قابل توجه است که معمولاً جلسات سازمان ملل بسیار جدی برگزار میشود و در این جلسات ، مگر در موارد نادر ، کمتر ابراز احساسات میشود.
